Το μάθημα της πεταλούδας

Το μάθημα της πεταλούδας

Θυμήθηκα κάποιο πρωί, που είχα πετύχει σ’ένα πεύκο ένα κουκούλι πεταλούδας, τη στιγμή που έσκαζε το τσόφλι κι ετοιμάζουνταν η μέσα ψυχή να προβάλει. Περίμενα,αργούσε κι εγώ βιαζόμουν. Έσκυψα τότε απάνω της κι άρχισα να τη ζεσταίνω με την ανάσα μου.

 

Τη ζέσταινα ανυπόμονα, και το θάμα άρχισε να ξετυλίγεται μπροστά μου, με γοργό ρυθμό. Το τσόφλι άνοιξε όλο, η πεταλούδα πρόβαλε. Μα ποτέ δε θα ξεχάσω τη φρίκη μου,τα φτερά της έμεναν σγουρά,αξεδίπλωτα όλο όλο της το κορμάκι έτρεμε και μάχουνταν να τα ξετυλίξει. Μα δεν μπορούσε, μαχόμουν κι εγώ με την ανάσα μου να την βοηθήσω.

Του κάκου ,είχε ανάγκη από υπομονετικό ωρίμασμα και ξετύλιγμα μέσα στον ήλιο και τώρα πια ήταν αργά. Η πνοή μου είχε ζορίσει την πεταλούδα να ξεπροβάλει πριν της ώρας, ζαρωμένη κι εφταμηνίτικη. Βγήκε αμέστωτη,κουνήθηκε απελπισμένη και σε λίγο πέθανε στην παλάμη μου.

 

Το πουπουλένιο κουφάρι αυτό της πεταλούδας θαρρώ πως είναι το μεγαλύτερο βάρος που έχω στη συνείδησή μου. Και να, σήμερα κατάλαβα βαθιά..

 

Είναι θανάσιμο αμάρτημα να βιάζεις τους αιώνιους νόμους, έχεις χρέος ν’ ακολουθείς τον αθάνατο ρυθμό μ’ εμπιστοσύνη.

 

Η μικρή ετούτη  πεταλούδα, που σκότωσα γιατί παραβιάστηκα να την αναστήσω,ας ήταν να πετούσε πάντα μπροστά μου και να μου δείχνει το δρόμο.Κι έτσι μια πεταλούδα που πρόωρα πέθανε να βοηθήσει μιαν αδερφή της,μιαν ανθρώπινη ψυχή,να μη βιάζεται και να προφτάσει να ξετυλίξει με αργό ρυθμό τις φτερούγες!

   – Νίκος Καζαντζάκης

 

Η ζωή είναι ένα αέναο κυνήγι της ευτυχίας. Επιδιώκουμε να εξαλείψουμε τον πόνο και τις δυσκολίες. Προσπαθούμε να εξελιχθούμε, να αποκτήσουμε γνώση και σοφία για να φτάσουμε γρήγορα και ανώδυνα εκεί που ονειρευόμαστε.

 

Το κάθε πλάσμα του κόσμου αυτού όμως, βαδίζει τον δικό του δρόμο, στον δικό του χρόνο και ρυθμό. Για τον καθέναν μας είναι διαφορετικές οι μάχες, οι δυσκολίες και τα εμπόδια. Είναι διαφορετικός ο τρόπος και ο χρόνος, όπως διαφορετικά ωριμάζουν οι καρποί των δέντρων και δυναμώνουν τα πλάσματα του κόσμου. Ο καθένας μας πρέπει να περάσει μέσα από διαφορετικές φωτιές για να ετοιμαστεί για την ευτυχία και να βγει όταν έρθει η δική του ώρα από το δικό του κουκούλι μετά από τον δικό του αγώνα. Τα φτερά μας δυναμώνουν κι είμαστε έτοιμοι να πετάξουμε όταν είναι η δική μας ώρα, ούτε πιο νωρίς ούτε πιο αργά.

 

Αν επιχειρήσουμε να βγούμε νωρίτερα βιάζουμε τους αιώνιους νόμους της ζωής που γνωρίζει καλύτερα από όλους κι αυτό θα φέρει καινούργια εμπόδια και δυσκολίες.

Έχουμε χρέος να ακολουθούμε τον αθάνατο ρυθμό με εμπιστοσύνη όσο δύσκολος κι αν είναι ο δρόμος που έχουμε να βαδίσουμε.